In 1937 werd hij opgeroepen om zijn legerdienst te vervullen en kwam
terecht bij de 2e compagnie van het Eerste Regiment Grenadiers.
Op 27
mei 1940 kwam hij in het middelpunt van de storm terecht, toen hij met
zijn compagnie, de omgeving rond de grote vijver van het Sterrebos moest
verdedigen. Dit punt werd bijzonder zwaar getroffen door de
vijandelijke artillerie en was ook de plaats waar de meeste gesneuvelden
van het Eerste Regiment Grenadiers het leven lieten.
Petrus Luypaert werd geraakt door een obusscherf in het gezicht en kwam half in de vijver te liggen. Hij overleed ter plaatste.
Het
lichaam van Luypaert werd pas enkele dagen nadien geborgen en was zwaar
verminkt. Zijn neef, Emmanuel Albrecht, verklaarde later dat hij door
middel van zijn broeksriem geïdentificeerd kon worden door de
nabestaanden.